نام نویسنده: محمدمصطفی محمدیار (کارشناس ارشد در رشته حقوق خصوصی)
Writer’s name: Mohammad Mustafa Muhammadyar
آنچه تجربه من راجع به ابعاد صلح گویا است، تکبُعدی بودن آن است که این، همانا بُعد معنوی است. یعنی اگر آدمی ذریعه تجزیه و تحلیل عقلی، ثقلت کفهی صلحدار ترازو را نیابد و با قلب آن را نپذیرد، نمیتواند دست و پا را به سوی تامین صلح به عنوان شهروند سوق دهد.
یادم است، کارشناسی و کارشناسی ارشد حقوق (۱۳۹۱ – ۱۳۹۴) را در دو دانشگاه خواندم و با تحصیل دانش درین ۶ سال تفکیک میان حق و باطل را آموختم؛ سرانجام با بهرهمندی از همان علم متوجه شدم که این سالها را در دانشگاههای درس خوانده بودم که حتا خود استادان به گفتههای شان باور نداشتهاند. کارمندان این دانشگاهها کلا مربوط به یک قوم بودند. این حکایت، گویای وجود هر نوع حسنه فقط در کتابها میباشد که خارج از آن در جامعه افغانستانی هیچ عالم را در عمل به علمش ندیدم.
پس تاکید برین است، تا هنگام که قومپرستی را با وطنپرستی تعویض نکنیم و شرف، عزت، غیرت، همت، وجدان و وطن را بر پول، خودفروشی، وطنفروشی، انسانفروشی، ناموسفروشی ترجیح ندهیم، صلح واقعی آمدنی نیست.
صلح با نصب بیرق سهرنگ وطن در بایسکل، موتر و سرمیز دفتر؛ و با داشتن تسبیح سهرنگ در دست و پوشیدن یخن بیرقی و رنگآمیزی موتر به رنگ پرچم؛ و با عکسگرفتن کنار بیرق و خواندن آهنگهای میهنی؛ و با تمثیل و تظاهر نمیآید. بلکه از درون انسان (عقل، منطق و قلب) میآید. پس: صلح با بُعد معنوی، باطنی و درونی نیاز این بار ما است.
لینک این مقاله در فیسبوک «دانشگاه باختر»
https://www.facebook.com/101643749177053/posts/pfbid02HJmvGmnaKXz2REtM54dZDinRm8kTaBgv9ViAkW6kj6ndGM9Q16vqoBu9yaNw32Dgl/
صفحه فیسبوک مربوط به عکاسی از همین نویسنده
https://www.facebook.com/PhotographyMuhammadZai
صفحه تویتر همین نویسنده، برای دستیافتن به لینک سایر نوشتهها و مقالههای وی که در دیگر رسانهها به نشر رسیدهاند
https://twitter.com/Mohamma06817432
صفحه لینکدن همین نویسنده، برای اطلاع از سایر سویه تعلیمی، تحصیلی و تجربه و سابقه کاری وی
https://www.linkedin.com/in/mohammad-mustafa-muhammadyar-16099b177/