چشم به راه تعلیم || Looking forward to education

چشم به راه تعلیم || Looking forward to education

نام نویسنده: محمدمصطفی محمدیار (کارشناس ارشد در رشته حقوق خصوصی)

Writer’s name: Mohammad Mustafa Muhammadyar

همسرم «ویدا دوست» سمستر هفتم دانشکده حقوق در دانشگاه کابل بود؛ و متعلق به یک خانواده است که از الف تا ی در بین ایشان با تحصیلات عالی و دانشگاهی استند و یگانه فرد که تا هنوز تحصیلات خود را به اتمام نرسانده بود، ویدای من بود. پدرش در رشته پزشکی داخله عمومی ۳۲ سال پیش از مقطع کارشناسی ارشد از کشور شوروی فارغ شده بود؛ برادر بزرگش دو بار و در دو رشته متفاوت دانشگاه خوانده بود؛ خواهر بزرگ او لیسانسه ادبیات آلمانی داشت و خواهر دیگرش لیسانسه روانشناسی از دانشگاه کابل داشت؛ و یک خواهر دیگر وی نیز مهندسی در رشته کامپیوتر از دانشگاه استاد ربانی داشت؛ و این طرف من هم کارشناسی ارشد در رشته حقوق خصوصی دارم و اینک ویدای من هم در آستانه‏ی اتمام دروس و آغاز نگارش پایان‏نامه خود بود. همواره خود را در کرسی و مناصب وکالت، دادستانی و دادرسی و در خدمت انسان و انسانیت، در راستای احقاق حقوق بشری قاطبه عوام میدید و چنین زیبا رویاپردازی می‏کرد.

در انواع و اقسام سمینارها، کارگاه‏ها، گردهمایی و جلسات چه رایگان و چه در بدل پول برای رشد و فهم خود اشتراک می‏کرد.

وقت نان خوردن و خوابیدن را نمی‏شناخت. چون مطالعه برایش اولویت داشت.

تفریح ویدا هم کتاب بود و جز آن تفریح دیگر را نیاز نمی‏دید. همیشه وقت که برای خریداری به شهر می‏رفت، حتما و حداقل یک جلد کتاب نیز برای خود می‏خرید و برگشت او به خانه بدون خرید کتاب از کتاب‏فروشی‏های پل‏باغ‏عمومی، ناممکن بود.

عید و نوروز را نمی‏دید و در خانه نشسته، ساعت‏ها خود را با کتاب سرگرم می‏کرد.

کارخانگی‏ها را پیش از ضرب‏الاجل تسلیم می‏کرد، درس‏ها را پیشاپیش آمادگی گرفته و تشریح می‏کرد؛ در تمام درس‏ها زیردست بود؛ هر جا سوال می‏داشت، بدون شرم‏های بی‏مورد، از جا برخاسته و از استاد تا زمان وضاحت می‏خواست که مسئله کاملاً برای او مفهوم می‏شد.

ولی برای فروپاشی قصر رویاهای ویدایم، شکست آرزوهایش، انسداد بر پیشرفت‏های او؛ یک دستور جاهلانه و عاری از مبنای علمی و عقلایی و با محض از بادارپرستانه کافی بود تا دروازه دانشگاه‏ها به روی دختران کشور مان همچون دروازه مکاتب بسته شود.

و این کاری بود که آهسته آهسته در حق ما صورت گرفت. چون در صورت که همه قیود به یکباره‏گی وضع می‏شد، هر گروه به دفاع از منفعت خود برخاسته و توده‏ی عظیم از جمعیت متشکل از گروه‏های مختلف به تظاهرات قیام می‏کردند، که این خود گروه مخالفین را سراسیمه می‏کرد؛ لذا این‏ها نیز با تفرقه‏افگنی و با مرور زمان و با برنامه‏ریزی، آهسته اهسته یکی پی دیگر حدود و ثغور مختلف را بر ملت گماردند، تا هر کس فقط برای دفاع از منفعت همان یک گروه برخیزد که بدان وابسته است؛ بدون این که سایر دسته‏ها برای این گروه شکست خورده برخیزد؛ و این گونه تعداد مظاهره کنندگان در تناسب به بپاخیزی تواماً همه اقشار، به سادگی مهار و پاشان می‏شوند. لذا موفقیت خود را در تعاقب برنامه‏ها و بی‏اتفاقی ملت دیدند تا این که کار به جای رسید که نخست مکتب‏های اناثیه، سپس آرایشگاه‏ها، بعداً ورزشگاه‏ها و اخیراً مدرسه‏ها و دانشگاه‏ها بسته شدند و طبقه اناث را که بیشتر از نصف جمعیت را در جوامع امروزی تشکیل می‏دهند، خانه‏نشین ساختند.

ولی این جا آخر کار نبود. چون ویدای ما با انگیزه‏دهی از طرف تک تک افراد خانواده پدری‏اش و اینک خانواده من کاملا تجدید نفس کرده و با قوت بیشتر از پیش و با گفتن این الفاظ به پا بلند شد: «به آن خدای که مرا هست کرده و یک روز نیست می‏کند، باور دارم و میدانم که این هم می‏گذرد، پشت این تاریکی هم روشنی است، روزهای خوب بر می‏گردند، فقط کافی است که روحیه خود را از دست ندهیم و انگیزه مثبت خود را حفظ بکنیم و مهمتر این که همه خواهران دست به دست هم داده و به مبارزات آزادی طلبانه و حق خواهانه خویش ادامه بدهیم. ما کم نیستیم، ما ضعیف نیستیم، ما ناچیز نیستیم. ما، ما استیم، ما زن استیم؛ و تا رسیدن به منزل مقصود، مطالعه‏ی روزانه را مانند غذا خوردن عادت خود بسازیم».

 

لینک این مقاله در فیسبوک «رسانه گوهرشاد»

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0tckyEaRATvpK8HSS89yJY4aPMmyw5aZcQ2Nd8k4qQJv8hknVUui78emt1qLZbfqGl&id=100087055388384&mibextid=Nif5oz

لینک این مقاله در فیسبوک «راوی زن»

https://ravezan.com/%da%86%d8%b4%d9%85-%d8%a8%d9%87-%d8%b1%d8%a7%d9%87-%d8%aa%d8%b9%d9%84%db%8c%d9%85/

صفحه فیسبوک مربوط به عکاسی از همین نویسنده

https://www.facebook.com/PhotographyMuhammadZai

صفحه تویتر همین نویسنده، برای دستیافتن به لینک سایر نوشته‏ها و مقاله‏های وی که در دیگر رسانه‏ها به نشر رسیده‏اند

https://twitter.com/Mohamma06817432

صفحه لینکدن همین نویسنده، برای اطلاع از سایر سویه تعلیمی، تحصیلی و تجربه و سابقه کاری وی

https://www.linkedin.com/in/mohammad-mustafa-muhammadyar-16099b177/

Related Articles

May 17, 2021
1,772 views

در شهر كهنه

در شهر كهنه مصطفی عمرزی در تاريخ معاصر كابل، نخستن زيان هاي رسيده به اين شهر، از تجاوز انگليس ها، آغاز مي شود. انگليس هاي شكست خورده به اثر سازش و صحنه سازي با عمال خود، پس از  تلفات چهل هزار تن از سپاهيان امپراتوری آفتاب گرفته گی كه 16 هزار آنان،...

Feb 20, 2022
2,725 views

د خپل ځان په اړه څومره پوهېږئ؟

لیکنه ـ ریاض مقامزی   په ژوند کې د پرمختګ او بریا لپاره تفکر، تمرکز او دقیق اوسېدل ډېر اړین وي؛ خو اکثره انسانان دا خویونه نه لري. له همدې کبله د برياليو کسانو شمېر کم دی او ډېر لږ خلک ښه راتلونکی جوړوي. پدې برخه کې یوه اساسي ستونزه دا ده، چې انسانا...

Jan 17, 2024
1,876 views

مار چیچل بیړنی حالت

د مار چيچل:په افغانستان کې شاوخوا درې ډوله زهر لرونکې او دوه ډوله بې زهرو ماران ژوند کوي. د افغانستان زهر لرونکې ماران د افعي (وايپر)، کفچه (کوبرا)، هندي مار (کريټ) په نامه ياديږي.هر هغه وخت چې پورته زهر لرونکې ماران انسانان وچيچي وړ وړ شديدي روغتياي...

Recommended For You

Jun 02, 2023
29,522 views

وړیا PDF کتابونو معتبر سایټونه

وړیا pdf کتابونه چیرته پیدا کړو؟ ځواب: 👇 دلته میلیونونه کتابونه موندلی شئ  دا چې یو زیات شمیر کتاب لوستونکو او څېړونکو هیواد پریښی او له بده مرغه نورو هیوادونو کې د پښتو او فارسي کتابونو چاپي نخسې نه موندل کیږي او ددې ترڅنګ د هیواد په دننه کې هم د...

Nov 26, 2020
29,101 views

د نارينه د جنسيت د هورمون د کمېدو سببونه

هورمونونه په بدن کې ورو ورو خو ژور او دومداره اغېز لرونکي کيمياوي مواد دي، هورمونونه ورو ورو تاثیر پيلوي خو دا تاثيرات یې بیا د ډېر وخت لپاره دوام کوي، هورمون د کاربون هيدرات او شکرو غوندې نه دي چې يو کس ته لس دقيقې غښتلې انرژي ورکړي لس دقيقې وروسته...

Dec 18, 2020
26,892 views

که جرأت نه لرئ، مه خفه کېږئ! دلته يې لاملونه او حللارې لوستلای شئ

 ژباړه: هدایت الله همت ارواپوهانو له نظره، بې جراتي او پر ځان نه باور له هغو ستونزو دي، چې ځوانان د ماشوم والي له دورې ورسره لاس و ګرېوان کېږي. دوی ته دا حق نه ورکول چې له خپلو حقه حقونو ساتنه وکړي او که کله دوی دا کار کوي نو د کورنۍ د مشرانو له خوا...